ภาพ : nun
 ซี - มันตรินี ตรีชัชวาลวงศ์ สาวสวยมากความสามารถ พิธีกรรายการไอทีและคอลัมนิสต์ประจำหนังสือเทคโนโลยี ที่เคยใช้เวลาค้นหาตัวเองมานานหลายปี จนถึงวันนี้ที่เธอค้นพบความต้องการที่แท้จริงของตัวเอง และกำลังก้าวเดินไปในเส้นทางที่เธอฝันไว้ ก็พร้อมที่จะแบ่งปันประสบการณ์ดีๆให้กับน้องๆที่กำลังอยู่ในช่วงตามหาความฝัน ซึ่งรับรองว่าจากประสบการณ์ที่เคยผ่านมา เรื่องราวของเธอคงเป็นปะโยชน์ให้กับใครหลายคนเลยทีเดียว
เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือ คือไม่ชอบการอ่านในแบบท่องจำ แต่เป็นคนที่ชอบการสื่อสาร เลยอยากรู้ว่าเราสามารถเอาการสื่อสารพวกนี้ไปใช้ในวิธีการที่ถูกต้องได้ยังไง จริงๆคณะอักษรศาสตร์ก็น่าสนใจนะคะ แต่ซีไม่อยากลงลึกแค่ภาษาใดภาษาหนึ่ง ซึ่งการเรียนในสาขานี้มันต้องเรียนลึกไปถึงประวัติศาสตร์และที่มาที่ไปของภาษานั้นๆ ซีอยากเรียนรู้ในทุกภาษาแต่เป็นในลักษณะที่สนทนาได้ เลยคิดว่าไปเรียนเพิ่มเติมเอาดีกว่า เพราะเหตุนี้ การเลือกเรียนในสาขานิเทศศาสตร์จึงถือว่าใช่ที่สุดสำหรับเธอ
น้องๆคนไหนที่รู้ว่าตัวเองโตขึ้นแล้วอยากเป็นอะไรตั้งแต่เด็กนี่ถือว่าโชคดีมากนะคะ เพราะอย่างซีเองในตอนแรกก็ยังไม่รู้หรอกว่าอยากจะเป็นอะไร รู้แค่ว่านิเทศศาสตร์เป็นวิชาที่เราอยากเรียนมากที่สุด เริ่มมารู้ตัวเองจริงๆคือตอนเรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 ตอนแรกเลือกวิชาโฆษณาเป็นวิชาเอก แต่พอได้ไปมีโอกาสไปเรียนซัมเมอร์ที่ประเทศอังกฤษ เห็นวิธีการทำงานของเขาแล้วรู้สึกสนใจ อยากลองทำงานด้านข่าวดูบ้าง เลยเปลี่ยนใจแบบกะทันหันมาเรียนวารสารสนเทศแทน ซึ่งในการตัดสินใจครั้งนี้ ซีก็ได้รับคำแนะนำที่ดีจากอาจารย์ในคณะนิเทศศาสตร์ท่านหนึ่งที่บอกว่า ถ้าหากเรายังไม่รู้ตัวเองว่ามีว่ามีความชอบหรือสนใจทางด้านไหน ควรจะเรียนให้หลากหลาย เพื่อค้นหาความชอบของตัวเองให้เจอ ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้ามาเป็นคนข่าว เพราะจากการเรียนในสาขาวารสารสนเทศ ทำให้ซีได้เรียนรู้เกี่ยวกับการทำข่าว และเขียนบทความสารคดี โดยเธอถือว่าการเขียนเป็นศาสตร์สูงสุดในแง่ของการสื่อสาร และทางด้านวารสารก็เป็นส่วนสำคัญในทุกประเทศ ที่ยิ่งไปกว่านั้น หลายคนอาจจะมองว่าใครๆก็สามารถเป็นนักข่าวได้ แต่สำหรับซีคิดว่าการที่จะเป็นนักข่าวที่ดีนั้นยากยิ่งกว่า
ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยซีได้เข้าไปคลุกคลีกับกิจกรรมที่เกี่ยวกับทางด้านวารสารและสื่อสิ่งพิมพ์มากขึ้น ด้วยการทำวารสารที่เป็นสื่อชุมชนให้กับคนในหมู่บ้านละแวกย่านเมืองทองธานี ถือเป็นโอกาสดีที่ได้ลงไปสัมผัสพูดคุยกับชาวบ้าน และเป็นสื่อกลางระหว่างผู้คนในชุมชน ซึ่งตรงกับสิ่งสำคัญของการเป็นสื่อที่ดี นั่นคือ การช่วยเหลือชุมชน และรายงานข่าวตามความเป็นจริง
ระหว่างนั้นซีได้ฝึกงานกับหน่วยงานด้านข่าวสารที่มีชื่อเสียงหลายแห่งทั้งบางกอกโพสต์และสำนักข่าวเอพี (Associated Press) ซึ่งในตอนนั้นเองทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งในชีวิตของเธอ ตอนนั้นฝึกงานที่สำนักข่าวเอพี เขาไม่ได้แยกโต๊ะข่าวอย่างชัดเจน เราเลยต้องเป็นคนตามข่าวทุกอย่าง ช่วงนั้นมีข่าวเรื่องที่ประเทศเกาหลีกำลังทดลองนิวเคลียร์ ทำให้มีคนเกาหลีหลบหนีเข้ามาอยู่ในเมืองไทยแบบผิดกฎหมาย สุดท้ายแล้วเขาก็โดนจับ ด้วยความที่เราเป็นสื่อก็อยากได้ภาพข่าว แต่คนเกาหลีก็ทำกริยาไม่ค่อยดีใส่เรา ตกใจเหมือนกันนะ แต่ลองนึกถึงสภาพเขาในตอนนั้นสิ เขาก็คนเหมือนเรานั่นแหละ บางคนมีลูกเล็กๆ ต้องรีบวิ่งหนีขึ้นรถเพื่อไม่อยากให้เราถ่ายภาพ มันเหมือนเป็นสัจจะธรรมของชีวิตเลยนะ ในตอนนั้นรู้เลยว่าเราคงไม่ใช่คนข่าวแน่ๆ เพราะนักข่าวหลายคนที่ทำงานตรงนี้มานาน เขาอาจจะเคยชินกับเรื่องพวกนี้ และมองสถานการณ์แบบนี้เป็นเรื่องปกติ เราคงทำงานแบบนี้ไม่ได้ เลยหันมาชอบข่าวสารคดีเชิงท่องเที่ยว จากการทำข่าวในครั้งนั้น นี่ก็เป็นข่าวอีกชิ้นหนึ่งที่ซีรู้สึกประทับใจ ไม่ใช่เพราะเป็นข่าวที่เธอเขียนเอง แต่เป็นสิ่งที่ทำให้เธอค้นพบตัวเองในอีกแง่มุมหนึ่งของคนข่าวมากกว่า
 หลายคนอาจจะนึกสงสัยว่าทำไมซีถึงเลือกฝึกงานแต่เฉพาะหน่วยงานต่างประเทศ ซีได้เฉลยให้เราฟังว่า การที่ได้มีโอกาสฝึกงานกับหน่วยงานต่างชาติ ทำให้เธอได้ฝึกฝนในเรื่องของการใช้ภาษาและรู้จักการเลือกใช้สำนวนในการเขียนข่าวแบบมืออาชีพ จริงๆหนังสือพิมพ์หรือหน่วยงานข่าวของบ้านเราก็มีคุณภาพนะ แต่สื่อของเรายังอยู่ภายใต้อิทธิพลหลายอย่าง สื่อควรจะนำเสนอในเรื่องจริงไม่บิดเบือน ถ้าสื่อไหนมีอคติ การรับรู้ของคนอ่านก็จะเปลี่ยนไปทันที ซีเป็นคนไทยก็ต้องหนังสือพิมพ์หรือดูข่าวที่เป็นภาษาไทยอยู่แล้ว แต่การฝึกงานที่นี่ก็ได้ประสบการณ์อีกรูปแบบหนึ่ง แล้วอีกอย่างซีมองว่าคนที่เขานำเสนอข่าวก็เป็นคนธรรมดาเหมือนเรา คนเรามันต้องมีอคติอยู่แล้วล่ะ แต่ภายใต้กรอบบางอย่างในสังคมเรา ทำให้สื่อยังไม่สามารถนำเสนอข่าวในด้านความเป็นจริงได้เสมอไป เพราะฉะนั้นเราต้องเสพสื่ออย่างรู้เท่าทัน
จนมาถึงงานปัจจุบันที่ซีรับหน้าที่เป็นพิธีกรายการไอที ซึ่งเธอรู้สึกว่าเป็นอาชีพที่ใช่มากที่สุดในตอนนี้เพราะได้นำเอาความรู้ที่ได้เรียนมาประยุกต์ใช้ได้หลายอย่าง แถมยังได้ใช้ความรู้ทางด้านภาษาที่เธอชอบอีกด้วย
จริงๆซีเริ่มเป็นพิธีกรตั้งแต่อยู่ชั้นปีที่ 1 คือรายการทีนทอล์ค ตอนนั้นเกร็งมาก แต่ก็พัฒนามาเรื่อยๆ สาเหตุที่เริ่มหันมาทำรายการที่เกี่ยวกับไอที ก็เป็นเพราะในยุคนี้คนเราหันมาสนใจทางด้านเทคโนโลยีกันมากขึ้น แล้วมันก็มีแนวโน้มว่าจะพัฒนาไปได้เรื่อยๆ เสน่ห์ของการเป็นพิธีกรคือการได้เรียนรู้ในเรื่องที่เราทำ เหมือนเป็นการเสพสื่ออีกด้านหนึ่ง ซึ่งพิธีกรในแบบที่ซีอยากจะเป็น คือการเป็นพิธีกรในแบบที่เราอ่านสคริปต์แล้วสามารถเอามาถ่ายทอดให้คนอื่นเข้าใจได้ ซึ่งก่อนที่เราจะอธิบายให้คนอื่นฟังเราก็ต้องทำความเข้าใจกับมันให้ละเอียดเสียก่อน อย่างการทำเรื่องเกี่ยวกับไอที คนจะคิดว่ามันค่อนข้างยาก แต่สำหรับซีแล้วไม่เป็นปัญหานะ เพราะตอนเรียนก็มีพื้นฐานทางด้านโปรแกรมต่างๆมาบ้าง แต่ถ้าเราได้ทำอะไรอย่างที่เรารัก จะรู้สึกว่ามันไม่ลำบากเลย
ในฐานะที่เป็นพิธีกรรุ่นพี่ ซีมองการทำงานของพิธีกรรุ่นน้องว่าต้องใช้ระยะเวลาในการฝึกฝน และอาศัยความอดทนเป็นหัวใจสำคัญในการที่จะก้าวเดินไปในเส้นทางงานพิธีกร น้องๆทุกคนสามารถเป็นพิธีกรได้อยู่แล้ว หลายคนอาจจะโดนวิพากษ์วิจารณ์บ้าง แต่ซีก็มองในมุมของตัวเองเมื่อก่อนนะ คือเมื่อก่อนเราไม่เคยเรียนรู้งานด้านนี้มาก่อน ก็อาจจะมีผิดพลาดเหมือนน้องๆตอนนี้ก็ได้ ไม่ได้มองว่าน้องเขาทำไม่ถูกหรือไม่ควรทำแบบนั้น แต่ซีคิดว่าเราควรจะดูว่าในอนาคตน้องๆมีพัฒนาการที่ดีขึ้น หรือมีการเรียนรู้ในการเป็นพิธีกรมากขึ้นหรือไม่ดีกว่า
ซียังฝากบอกน้องๆทุกคน ที่กำลังค้นหาตัวเองอยู่ในตอนนี้ว่า การทำกิจกรรมในรั้วมหาวิทยาลัยเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เรามีแรงบันดาลใจ เหมือนพี่ซีที่ได้ค้นพบตัวเองจากการใช้เวลาว่างในการทำกิจกรรมเช่นกัน ถ้าหากลงมือทำแล้วก็ควรจะค้นหาข้อดีข้อเสียของตัวเอง และยอมรับความผิดพลาดนั้นเพื่อนำไปปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น ถ้าหากทำได้แบบนี้ รับรองว่าความฝันของน้องๆอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมอย่างแน่นอน
|
